Een reisdag... Wat een dag...

Vandaag was de 2e grote verplaatsing, niet naar Miami South Beach, maar naar Weston. Op tijd zijn is heel lastig als je met een puberend kind reist.. Die wordt niet wakker, komt vervolgens niet uit bed en blijft uiteindelijk op haar gemak nog een uur in de badkamer hangen, zucht.. Maar rond kwart voor 9 waren we, na wat dreigende woorden op weg.. Met een werkende sunpass transponder, met dank aan de Biegjes. We waren nog geen 5 minuten op de turnpike, of er ging een lampje branden op t dashboard.. Boekje er bij.. Maar voor dat t gevonden was, gaf de auto ook tekst.. Lage bandendruk.. Tuurlijk heb ik weer.. Eerste afslag er maar weer vanaf, richting benzine pomp, ven navraag gedaan.. Tuurlijk bedankt meneer I will manage... NOT! En dat is iets waar ik heel slecht tegen kan... Als ik het niet kan, ...Wie dan? Nou niemand, aangezien zelfs de gebakken lucht geld kost in Florida, gaf ik het bij 30 graden, na een poging op en stevende af op de pompstationmanager.. Dacht ik.. Hij wou me wel helpen, maar hij was niet van t pomp station.. Maar I am a nice man, zoals hij zelf zei... Ik mompelde nog, jaja de meeste Amerikanen zijn dat.. En ik ook alleen nu niet.. En na nog eens betaald te hebben voor een ons gebakken lucht, moest ook deze meneer toegeven dat ie het niet deed... Doesn't work.. De I told you so... heb ik voor me gehouden.. Gelukkig maar want deze man had a good day.. En beloofde me: I am going to bug my drink first, then I will help you.. En hij wees me naar het gebouw iets verderop... Van het garage bedrijf waar hij de manager was.. Mijn banden zijn dus vakkundig opgepompt door de monteur! En met een thanks a lot en keep an eye on this tire, it might be flat gingen we weer on the road! 

Alles goed totdat... Totdat de hele turnpike na ons werd afgesloten, wij stonden al in de que... Want er stond een hele vrachtwagen in brand.. En dat terwijl ik net had gezegd dat ik eigenlijk wel heul nodig moest plassen... Jeujjj en die file duurde even... Eerst kwamen de eerste mede file hangers uit hun auto... Sommige gingen wandelen, anderen gingen op de vangrail staan of in de deuropening van hun auto om te kijken waar we op aan het wachten waren. Toen gingen er mensen op de motorkap van hun auto liggen.. Kinderen gingen op t dak van hun auto zitten.. En ik dacht, niet doen! Ga zitten! Ik moet heel erg plassen en als we zo kunnen rijden, kunnen jullie dat nog niet.. Ik begon al angstig naar oplossingen te kijken... berm? NOT, niet aanwezig..in een Koffie beker van Dunkin Donuts plassen? Geen optie, iedereen kan je zien,.. in mijn broek plassen? Enige overgebleven optie vrees ik..

Gelukkig kwam er aan de andere kant unne sherif aan en die heeft ons uiteindelijk allemaal naar de andere weghelft geholpen... Zodat ik ter nauwernood 3 liter cola en koffie kon uitplassen op een heel smerige benzinepomp wc... Uiteindelijk waren we naar wat omzwervingen om half 3 bij onze host! Erg aardige man Luis, uit Peru weet ik inmiddels, zijn vrouw Rose, uit Costa Rica was nog werken.. Binnen 5 minuten kreeg ik de huissleutels in min. Handen gedrukt, werd onze kamer gewezen, kregen we het wachtwoord voor het internet en wisten we waar we onze spullen in de keuken kunnen laten..

Let wel het is een appartementje met 1 huiskamer, 1 keuken, 2 slaapkamers, 2? Badkamers, wij hebben er iig wel een en een balkon.. Ik wist t meteen... Eerst uitrusten, eten en dan pas een mening vormen... Nadat dochter lief de badkamer in gebruik had genomen ... Even mijn benen scheren... Tuurlijk schat, hartstikke belangrijk.. Zijn we naar Fort Lauderdale gereden om naar t strand te gaan..  Ook dat was een avontuur, want t duurde toch al snel een half uur voordat we een parkeerplaats hadden.. Omdat we maar kleingeld hadden voor 35 minuten parkeertijd en nog 30 minuten van onze voorgangers..konden we dus maar 65 minuten naar t strand.. We zaten nog niet of t begon te gieten... 1 km verderop was het zichtbaar noodweer.. Maar bij ons trok na een minuut de lucht weer open... Toen na 3 kwartier de lucht weer dicht trok en het even maar, heel hard begon te regelen, zijn we gegaan.. Eerst heerlijk gegeten bij Outback Steakhouse en aansluitend zijn we nog even naar Walmart gegaan om boodschappen te doen, water, fruit, bandhanddoeken. Want in tegenstelling tot ons adres in Miami South Beach wat ons adres niet is geworden.. Hebben we bij Luis en Rose wel douche handdoeken, maar niks om mee te gaan zwemmen.. Het was een bijzondere ervaring, want op 6? Mensen na, en dat is  inclusief ons zelf.. Waren er alleen maar uhm hoe zeg je dat netjes, alleen maar gekleurde mensen... Wel vriendelijk hoor,  niks mis mee, maar wij vielen op en buiten de boot.. Bijzonder dus.. Op de terug weg, bij a een vrouw of onszelf doodgereden.. Rijdt je 40mph komt er zo uit het niets een vrouw de voorrangsweg op gereden.. Vol in de remmen, uit moeën wijken naar links.. Pfff dat was schrikken... Toen we eindelijk op de parkeerplaats bij Rose en Luis aan waren gekomen en we alle tassen uit de kofferbak hadden gehaald, trok ik de klep iets te snel naar beneden. Waardoor deze met Sterre's hoofd in aanraking kwam en niet te zacht ook niet... Arm kind.. En ik ook, had ik bijna 2 doden op min geweten gehad.. Maar niks van dat alles, gelukkig! Wel te rusten! Wordt vervolgd!